وبسایت رسمی کانون هواداران حاج لطف الله پرندین

1. صرف هزينه متعارف و دوري از اسراف

«در تبليغات انتخابات ... مراقبت شود كه مخارج بيش از متعارف و زيادي و اسراف­گونه انجام نگيرد. ... مسئولان در هرجا كه هستند، بايد كاري كنند كه اين ارتباط و علقه با مردم و اين پيوند و اين اعتماد، حفظ شود و ولايت به معناي حقيقي كلمه - كه اسلام آن را خواسته است - تحقّق پيدا كند. اين كه باشد، همه سلاحهاي دشمن، به كلّي كُند خواهد بود. همه سلاحهاي دشمن، در مقابل نظام الهي و قرآني جمهوري اسلامي، كُند است. دشمن، بي خود خودش را زحمت و دردسر مي دهد. هر كاري بكنند، با نظامي مردمي كه راهي را انتخاب كرده است و آن را آگاهانه و بااراده و باهمت طي مي كند، هيچ كاري نمي توانند بكنند.»[1]

«تبليغات پُرخرج هم نكنند. يكي از كارهايي كه بنده - چه در تبليغات انتخابات مجلس و چه در انتخابات رياست جمهوري- هميشه نگران آن هستم، اين است. نه خودشان تبليغات پُرخرج كنند، نه به طرفدارانشان اجازه دهند. بعضي افراد ممكن است بگويند به ما ربطي ندارد؛ اين كار پُرخرج را ديگران مي­كنند. شما بگوييد نكنند. ... چه نيازي هست كه براي تبليغات گوناگونِ رنگيني كه بعضي جاها مي­كنند، پول زيادي مصرف شود كه احياناً بعضي افراد هم نتوانند خودشان آن خرج را كنند و مجبور باشند از كساني بگيرند و خداي نكرده وامدار شوند؟»[2]

«در اين تبليغات، خرج و اسراف هم نشود. بنده گمان مي‌­كنم اگر كسي‌ براي‌ خدا از اسراف در تبليغات و كارهاي‌ ناباب اجتناب كرد، خداي‌ متعال به او كمك خواهد كرد و او را در مقصودي‌ كه دارد، موفّق خواهد گرداند.»[3]


2. حفظ فضاي اخلاقي در تبليغات و جلوگيري از بروز فضاي كدورت بين مردم


«سعي كنيد اين حركت زيبا و اين حركت عظيم مردمي را - كه حقيقتاً يك آزمايش بزرگ مردمي و ملي و اسلامي است - با همان نزاهت و طهارت و پاكيزگي­اي كه مطلوب اسلام است، پيش ببريد. البته متن و عموم مردم عزيز كشور ما همين طورند. سعي كنيد كدورت ايجاد نشود. مسابقه انتخاباتي، ضمن اين كه يكي از جدّي­ترين كارهاي يك ملت است و به هيچ وجه جنبه شوخي و بازي در آن نيست و بسيار جدّي است؛ اما شبيه مسابقات ورزشي است. در مسابقات ورزشي همه تلاش مي كنند، اما كساني كه اهل اخلاق و اهل فهمند، اين تلاش را با كارهاي زشت و نامناسب همراه نمي­كنند. البته من مردم خودمان را عرض مي كنم، والّا بعضي از ملتهاي ديگر - مثل انگليسي­ها- هستند كه مسابقات فوتبال را هم به كُشت و كشتار تبديل مي كنند! ما به آنها كاري نداريم. ملت ما اهل اخلاق و معنويّت و عاطفه است. نگذاريد كه فضاي انتخاباتي، فضاي كدورت شود. هر كدام از نامزدها و طرفدارانشان، براي خودشان تبليغ كنند، اما دوستان و هم ميهنان و برادرانشان را كه احياناً از نامزد ديگري حمايت مي كنند، زخم­خورده و رنج ديده و از خودشان مكدّر نكنند. به اين نكته توجّه كنيد. اين، خيلي مهمّ است.»

«انتخابات بايد در فضاي آرام و با صفا انجام گيرد و دور از تشنّج و درگيري و فضاي نفرت باشد. بديهي است كه در همه جا نامزدهاي گوناگوني با آراء و عقايد و سلايق مختلفي هستند و مردم هم نگاه مي كنند و ان شاءاللّه با شناسايي و با تدبّر انتخاب مي كنند و رأي خواهند داد. اين كار بايد در فضاي آرام انجام گيرد. اين افتخار ماست. ... فضاي خشونت سياسي و تشنّج سياسي و نفرت، به حال انتخابات مضرّ است. يك عدّه را از عرصه حضور در انتخابات بي­زار مي كند؛ يك عدّه را دچار ترديد مي­نمايد، دل­ها را مي­ميراند و اميدها را مي­كاهد.»[4]

3. لزوم احتراز از رفتارهاي خلاف شرع و عرف اسلامي در تبليغات

«البته در گوشه و كنار حرف­هايي شنيده مي شود كه قدري مايه خلاف توقّع است. اين را هم همه توجّه كنند كه بعضي از كارها مربوط به خودي­ها نيست؛ مربوط به دشمن است. راه انداختن كاروان شادي در عصر عاشورا، مربوط به مردم انقلابي و مسلمان نيست. اين كار دشمن است. گيرم كه عكس يك نامزد انتخاباتي را هم به دست بگيرند؛ اين حيله آنهاست. نبايد هيچ كس از نامزدهاي انتخابات رياست جمهوري را متّهم كرد كه شما از آنها خبر داشتيد و آنها طرفدار شمايند. نخير؛ آنها چه طرفداري از كساني دارند كه اهل دين و معنويّت و اين چيزها هستند. ربطي ندارد. شايد خود آن فريب خورده­هايي هم كه در خيابان­ها سوار بر اتوبوس شدند و آن مناظر زشت را راه انداختند، ندانند كه قضيه چيست. دستي آنها را حركت مي دهد، براي اين كه فضا را خراب كند؛ براي اين كه مردم را ناراحت كند؛ براي اين كه انتخابات را در نظر متديّنان يك كار نامناسب جلوه دهد و چهره ها را خراب كند. البته مسئولان بايد بگردند و آن دست پنهان را پيدا كنند. ... صحبت سر اينها نيست؛ صحبت سر غفلت­هايي است كه ممكن است خداي نكرده گاهي از خودي­ها سر بزند. بعضي­ها را متّهم كنند و بعضي­ها را مورد اهانت قرار دهند. اين كار درست نيست. البته تبليغات منطقي و معقول و با استدلال، اشكالي ندارد؛ ليكن نبايد فضا را خراب و مكدّر كرد.»[5]

4. احتراز از تخريب كانديداهاي رقيب

«به همة برادران و خواهران و همة ملت عزيز ايران سفارش مي‏كنم كه فضاي انتخابات را، هم گرم و هم سالم نگه دارند. كساني كه به يك نامزد انتخاباتي علاقه‏مندند، مراقب باشند به خاطر علاقة به او، نامزد ديگر را تخريب نكنند؛ اين بين مردم اختلاف و نقار ايجاد مي‏كند؛ علاوه بر اين‏كه تخريب اساساً كار درستي نيست و فايده‌اي هم ندارد. كسي كه با تخريب يك نامزد انتخاباتي مي‏خواهد آراء او را كم كند، به مقصود خودش دست پيدا نمي‏كند؛ هم يك كار غلط و خلاف منطق و در موارد بسياري خلاف شرع انجام مي‏گيرد، هم فايده‌اي گير او نمي‏آيد. فضا را سالم نگه داريد. شما از نامزدِ خودتان حمايت كنيد، ديگران هم از نامزدِ خودشان حمايت كنند و به او رأي دهند.»[6]

«در شروع انتخابات، بخصوص در تبليغات، هر كسي‌ و هر جمعيتي‌ گزينه­اي‌ دارند؛ كسي‌ را مي‌خواهند انتخاب كنند و او را بر ديگران ترجيح مي‌­دهند. اين جا، جاي‌ خطرناكي‌ است و ميداني‌ است براي‌ اين كه خداي‌ نكرده صفات بد در انسان بروز پيدا كند. اين، خطري‌ در راه انتخابات است كه يك تجربه بزرگ محسوب مي‌شود. همه با همّت؛ اما با حسن خلق و روشن­بيني‌ و اميد و روي‌ خوش و دل خوش با اين قضيه مواجه شوند.»[7]

«نكته اي كه در باب انتخابات عرض مي كنم، اين است كه فضاي انتخابات بايد سالم باشد. نبايد عدّه­اي با قلم و بيان و مطبوعات و عدّه اي هم با ابراز مخالفت با فلاني يا طرفداري از اين نامزد يا آن نامزد، فضا را آلوده كنند. كساني كه به اسلام احترام مي­گذارند، كساني كه قدر و ارزش جمهوري اسلامي را ارج مي­نهند، كساني كه از ما حرف­شنوي دارند، در هر جاي كشور هستند، از همين اوّل كار مراقب باشند. كارشكني نسبت به ديگران، لجن­پراكني عليه اين نامزد يا آن نامزد، بدگويي كردن و افشاگري­هاي بي پايه و اساس نسبت به اشخاص، همه اين­ها كارهاي ممنوع و ضدّ ارزش و خلاف مشي جمهوري اسلامي و خلاف حق است. از اين كارها اجتناب كنند.»[8]

«از طرف علاقه­مندان به نامزدهاي‌ انتخاباتي‌ گوناگون، بداخلاقي­هاي‌ انتخاباتي‌، شايستة‌ ملت ما نيست؛ تهمت زدن آدم­هاي‌ مؤمن را، مصونيت­دار از لحاظ اسلامي‌ و شرعي‌ را؛ در معرض هتك آبرو قرار دادن در شبنامه­ها، در مطبوعات، در پايگاه­هاي‌ اينترنتي‌ و غيره، اينها اصلاً مصلحت نيست. من به طور جد از همة‌ كساني‌ كه نسبت به نامزدهاي‌ مختلف علاقه­مندي‌­اي‌ دارند، درخواست مي­كنم، اصرار مي­كنم كه اين علاقه­مندي‌ خودتان را از راه تخريب ديگران، اهانت به ديگران، متهم كردن ديگران نشان ندهيد. هر چه مي­خواهيد از نامزد مورد علاقة‌ خودتان تمجيد كنيد، تعريف كنيد؛ اما ديگران را تخريب نكنيد. اين علامت بدي‌ است. بعضي‌ جاها در دنيا معمول است اسرار ­خانوادگي‌ يكديگر را برملا مي­كنند، عكس­هاي‌ پنهاني‌ از هم مي­گيرند، افشا مي­كنند. خوب، همان­هايي‌ هستند كه وقتي‌ هم رفتند مجلس – ديده­ايد در تلويزيون- سر يك مسئله­اي‌ مي‌­افتند به جان هم، با مشت و لگد با هم رفتار مي­كنند! اينكه امتياز براي‌ نماينده نيست. آنچه كه در مورد انتخابات بايد به ياد مردم عزيز ما باشد، آماده شدن براي‌ حضور همه جانبه و گسترده در انتخابات و كوشش كردن براي‌ شناسائي‌ِ اصلح و مراعات كردن رفتارهاي‌ انتخاباتي‌ است.»[9]

5. احتراز از روش­هاي ناصحيح تبليغاتي غربي

«فضاي انتخابات، بايد فضاي سالمي باشد؛ فضاي تبليغات، بايد با فضاي پروپاگانداهاي معمول دنيا تفاوت داشته باشد. فشار تبليغات توخالي در كشورهاي به اصطلاح دمكراتيك امروز در دنيا، دمكراسي، يك دمكراسي حقيقي نيست؛ زيرا فشار تبليغات پُر زرق و برق توخالي، با سخنان فريب آميز، آن چنان بر ذهن مردم سنگيني مي­كند، كه امكان انتخاب درست را به مردم نمي­دهد؛ نمي­گذارند مردم فكر كنند. هر كس كه مقداري از كارهاي انتخاباتي كشورهاي به اصطلاح دمكراتيك را مشاهده كرده باشد، اين معنا برايش واضح است. حرف­هايي كه مي­زنند، وعده­هايي كه مي­دهند، قيافه­هايي كه مي­گيرند، تملق­هايي كه از بعضي از قشرها يا گروه­ها مي­گويند، ارتباط­هايي كه با جناح­هاي خاصي برقرار مي­كنند تا نظر آنها را جلب بكنند، اينها كارهاي سالمي نيست؛ كارهايي است كه وقتي در يك مجموعة مردمي انجام گرفت، فضا را مسموم مي­كند و قدرت فكر كردن به آنها نمي­دهد.»[10]

«ممكن است در دوران انتخابات، گوشه و كنار براي منحرف كردن افكار و آراء، و براي بد جلوه دادن حقايق، و براي كشاندن انتخابات در مجراهاي رايج بين غربي­ها -كه با پول و با تبليغات پولي و با خريدن افراد ضعاف­النفوس و امثال اينها، رأيي را براي كسي، براي جناحي، براي گروه و حزبي درست مي­كنند؛ كه اين در خيلي از كشورهاي دنيا معمول است - كارهاي تبليغاتي و بعضي وسوسه­ها انجام بگيرد؛ اينها نبايد باشد.»[11]

«تفاوت ديگر دمكراسي­هاي رايج دنيا با نظام مردم­سالاري ديني اين است كه در مردم­سالاري ديني كارهاي رايجِ دنيا و اسراف­ها و تبليغات پر خرج مطلقاً نبايد انجام گيرد. ما در همين سيستان و بلوچستان هزاران جوان را با استعدادهاي خوب و قابل رشد و قابل استفاده براي اداره كشور مشاهده مي­كنيم كه اينها در يك جا معطّل و منتظر يك وسيله جزئي مانده­اند براي اينكه بتوانند كار خود را دنبال كنند؛ آن گاه عدّه­اي بيايند ميلياردها صرف تبليغات كنند براي اين كه نظر مردم را به سمت خود جلب نمايند؛ آن هم با روش­هاي بعضاً غلط و بعضاً خلاف شرع ... رعايت ضوابط در همه بخش­ها و زمينه­ها يك امر لازم است و بايد با دقّت و به طور كامل مراعات شود.»[12]

6. دوري از تبليغات دروغين و نيرنگ­آميز و دادن وعده­هاي غيرعملي

«من از نامزدهاي‌ انتخاباتي‌ خواهش مي‌­كنم در تبليغات، حرف­هاي‌ واقعي‌ بزنند و كارهايي‌ كه مي­توانند انجام دهند و آنچه واقعاً عقيده­شان هست، آن را به مردم بگويند. مردم را آزاد بگذارند تا هركس را خواستند، انتخاب كنند.»[13]

«تبليغ، صحيح و حق است؛ اما با معناي واقعي كلمه، با حفظ حدود شرعي كلمه، به دور از فريب، به دور از كارهاي دروغين و نمايشي، به دور از متهم كردن اين و آن.»[14]

«البته مردم توجه بايد داشته باشند كه تبليغات رنگين و متنوع ملاك نيست؛ وعده­هاي‌ غير عملي‌ ملاك نيست. من با خودِ نماينده­هاي‌ محترم در دوره­هاي‌ مختلف وقتي‌ مواجه شدم، به اينها گفتم: آقايان و خانم­هاي‌ نماينده! وظيفة‌ نماينده اين نيست كه وعدة‌ عمراني‌ و فلان پروژه، فلان كار را در منطقة‌ انتخابي‌ خود به مردم بدهد؛ اينها كار اجرائي‌ است، كار دولت است. وظيفة‌ نماينده اين است كه بتواند قانون مورد نياز كشور را پيدا كند، آن قانون را جعل كند ... وعده­هاي‌ غير عملي‌ دادن، وعده­هاي‌ بزرگ دادن، اينها ملاك نيست.»[15]

7. پرهيز از تشنّج و جنجال سياسي و جناحي

«فضاي خشونت سياسي و تشنّج سياسي و نفرت، به حال انتخابات مضرّ است. يك عدّه را از عرصه حضور در انتخابات بي­زار مي كند؛ يك عدّه را دچار ترديد مي­نمايد، دل­ها را مي­ميراند و اميدها را مي­كاهد. من مي­بينم متأسفانه بعضي­ها با اظهارات خود در برخي از اين نوشتجاتي كه منتشر مي­شود، سعي مي­كنند فضاي نفرت را بر جامعه حاكم كنند. اين يكي به جناح چپ بد مي­گويد، آن يكي به جناح راست بد مي­گويد؛ اينها كجا مي­روند؟! كجا مي­رويد و چه مي­خواهيد؟! چيست اين تعبيراتي كه ساخته­اند و غالباً هم اينها را دشمن در دهانشان گذاشته و پرتاب كرده و يك عدّه آدم غافل - حالا نمي­گوييم مغرض؛ اما بعضي­شان هم قطعاً مغرضند- همين­ها را گرفته­اند و مرتّب لب مي­جنبانند و اين حرف­ها را تكرار مي­كنند؟! چپ و راست چيست؟! اين ملت، ملت مسلمان و مؤمن و يكپارچه­اي است. آحاد اين ملت، با هم اين انقلاب را به وجود آوردند؛ با هم ... اين نظام را حفظ كردند؛ با هم يك خطر بزرگ را در طول هشت سال جنگي كه بر ما تحميل شده بود، دفع كردند. بنابراين ملت با هَمَند؛ اين ديواركشي­ها چيست؟! يك عدّه با نامي در گوشه­اي، يك عدّه با نامي ديگر در گوشه ديگري، همين طور مردم را تكّه­تكّه مي­كنند. البته مردم هم نشان داده­اند كه به اين حرف­ها اعتنايي ندارند؛ اين هم معلوم است. مردم راه خودشان را مي­روند، كار خودشان را مي­كنند؛ حالا هم آنها بروند و كار خودشان را بكنند. بايد فضا، فضاي آرامي باشد.»[16]

«آن كساني‌ هم كه دستي‌ در تبليغات دارند، فضاي‌ سياسي‌ كشور را آشفته نكنند؛ بدگويي‌ از اين، اهانت به آن، معارضة جناحهاي‌ سياسي‌ با هم. مردم چه تقصيري‌ كرده­اند كه بايستي‌ ذهن آنها به خاطر انگيزه­هاي‌ مختلف سياسي‌ِ اشخاص و گروه­ها و جناح­ها و مجموعه­ها، آشفته و مغشوش شود. اين­ها بگذارند فضاي‌ انتخابات سالم باشد.»[17]

منبع: پورتال شورای نگهبان